و بدون شك و ترديد شما ( خوانندهء فكور ) تشخيص خواهيد داد كه مقصود رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از اين امر مؤكَّد نبوده است مگر موضوع مهمى كه تا آنهنگام فرصت ابلاغ آن نبوده و طوائف و قبايل مختلفه كه در آنمجمع حضور نداشته‌اند اطلاعى از آن نداشته‌اند ، و اين امر مهم نيست مگر همان امامت كه كمال دين و تمام نعمت و خشنودى پروردگار بسته به آن مىباشد و گروهى كه حضور داشتند از سخنان پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله جز اين امر مهم چيز ديگرى درك و فهم نكرده‌اند و رسول گرامى صلى اللَّه عليه و آله لفظ ديگرى كه در آن مجمع بزرگ در خور تبيلغ باشد بر لفظ ( مولى ) اختيار نفرمود و با اينهمه اهميّت كه بنحوهء تبليغ خود داد از معانى مولى - جز اولى اراده نفرموده است - قرينهء هشتم - قول رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله است بعد از بيان ولايت - در لفظ ابى سعيد و جابر ( مذكور در ص 85 جلد 1 و 118 - 122 و 125 همين مجلد ) : اللَّه اكبر على اكمال الدين و اتمام النعمة و رضى الربّ برسالتى و الولاية لعلىّ من بعدى - يعنى : پس رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ( از فرط سرور و اعجاب ) بر اكمال دين و اتمام نعمت و خشنودى پروردگار برسالت خود و ولايت على عليه السّلام بعد از خود ، تكبير فرمود : و در لفظ وهب مذكور در ص 110 جلد 1 : « انّه وليّكم بعدى » است و در لفظ على كه در ص 12 همين مجلد ( در مناشدهء آنحضرت در ايام عثمان ) : ولى هر مؤمن است بعد از من ، آمده . و به همين مضمون است روايتى كه ترمذى و احمد و حاكم و نسائى و ابن ابى شيبه و طبرى و بسيارى ديگر از حفاظ بطرق صحيحه از قول رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده‌اند : همانا على از من است و من از اويم ، و او ولى هر مؤمن است بعد از من ، و در روايت ديگر : و او ولىّ شما است بعد از من . و همچنين روايتى كه ابو نعيم در جلد 1 « حلية الاولياء » ص 86 آورده و افراد ديگر ( از علماء حديث ) باسناد صحيح روايت كرده‌اند از قول رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله : هر كس كه او را خشنود ميسازد كه زندگى او همانند زندگى من و مرگ